Ulga rehabilitacyjna – jak z niej skorzystać

1 marca 2018

Ulga rehabilitacyjna to dla niepełnosprawnych dobra okazja, by zaoszczędzić pieniądze. Żeby jednak z niej skorzystać, trzeba znać zasady, które regulują tę kwestię.

Osoby niepełnosprawne, jak i te, które mają na utrzymaniu niepełnosprawnych, mogą odpisać od podatku wydatki na cele rehabilitacyjne. Mogą też odliczyć pieniądze, które wydali, by łatwiej wykonywało im się czynności życiowe. Kto kwalifikuje się do takiej ulgi i jakie cele zawierają się w tych dwóch zdaniach? Oto wytyczne, jakie daje Ministerstwo Finansów.

Komu się należy

Po pierwsze należy jasno sprecyzować, kto dla ustawodawcy jest osobą niepełnosprawną. Informacje Ministerstwa Finansów wskazują tych, którzy posiadają:

– orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności

– decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną,

– orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16. roku życia, wydane na podstawie odrębnych przepisów,

– orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.

Jeśli jesteś osobą uwzględnioną w powyższym spisie, odliczenia dokonujesz w zeznaniu podatkowym PIT-36, PIT-37 lub PIT- 28, do których dołączasz formularz PIT/O (informacja o odliczeniach).

Zanim jednak sięgnie się po te dokumenty, trzeba pamiętać, że nie każdy koszt poniesiony na poczet osoby niepełnosprawnej uprawnia do odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Ustawa dzieli je na wydatki nielimitowane, w przypadku których można odliczyć całą kwotę, oraz wydatki limitowane. Tutaj kwota ograniczana jest widełkami przewidzianymi przez prawo.

Bardzo szczegółowo i precyzyjnie oba rodzaje wydatków wylicza broszura Ministerstwa Finansów „Ulga rehabilitacyjna w rozliczeniu za 2017 rok”.

Wydatki nielimitowane

– adaptacja i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

– przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

– zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego,

–  zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,

– odpłatny pobyt na turnusie rehabilitacyjnym,

– odpłatny pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne,

– opieka pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa,

– opłacenie tłumacza języka migowego,

–  kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia,

– odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne: osoby niepełnosprawnej karetką transportu sanitarnego; osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16, również innymi środkami transportu sanitarnego,

– odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem: na turnusie rehabilitacyjnym; w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego, zakładach rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych; na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia.

Wydatki limitowane

– opłacenie przewodników osób niewidomych zaliczonych do I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa – maksymalna kwota odliczenia w roku podatkowym wynosi 2280 zł,

– utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, tj. odpowiednio wyszkolonego i specjalnie oznaczonego psa, np. psa przewodnika osoby niewidomej lub niedowidzącej czy psa asystenta osoby niepełnosprawnej ruchowo, który ułatwia osobie niepełnosprawnej aktywne uczestnictwo w życiu społecznym – maksymalna kwota odliczenia w roku podatkowym wynosi 2280 zł,

– używanie samochodu osobowego stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16. roku życia – maksymalna kwota odliczenia w roku podatkowym wynosi 2280 zł,

– leki, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki stale lub czasowo. W tym przypadku odliczeniu podlegają wydatki w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy wydatkami faktycznie poniesionymi w danym miesiącu a kwotą 100 zł

Jak sprawę udokumentować

Urząd skarbowy wymaga, byśmy potwierdzili nasze wydatki odpowiednimi dokumentami. Może to być np. faktura, rachunek, dowód wpłaty na poczcie czy też potwierdzenie przelewu bankowego. Musi jednak wynikać z niego kto, kiedy, komu, ile oraz za co zapłacił.

Jaką kwotę można odliczyć

Broszura ministerstwa dyktuje takie zasady odliczania. W przypadku wydatków nielimitowanych  odliczamy kwotę faktycznie poniesioną. Gdy mowa o wydatkach ograniczonych „górnym” limitem kwotowy, odlicza się kwotę faktycznie poniesioną, nie wyższą niż limit.

Co innego jest w przypadku wydatków częściowo sfinansowanych (dofinansowanych) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz wydatków zwróconych podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Wtedy można odliczyć różnicę pomiędzy wydatkami faktycznie poniesionymi a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

W przypadku leków odliczamy różnicę pomiędzy wydatkami faktycznie poniesionymi w danym miesiącu a kwotą 100 zł.

Pozostałe wpisy

11 listopada 2018

Duże zmiany w rozliczaniu PIT. Zwróć uwagę na 1% dla OPP

Od przyszłego roku zaczną wchodzić w życie nowe zasady rozliczania rocznego podatku PIT. To urzędnicy przygotują rozliczenie za podatników. Najpierw zmiany obejmą osoby pracujące na etacie i umowach cywilnoprawnych oraz grające na giełdzie. Za rok – również przedsiębiorców. Prezydent podpisał na początku listopada nowelizację Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, … Continued

29 marca 2018

Korekta zeznania czy czynny żal – jak uniknąć kłopotów?

Zrobiłeś błąd w zeznaniu podatkowym? Nie martw się! Podpowiadamy, jakie dokumenty trzeba złożyć, żeby uniknąć kary ze strony urzędu skarbowego.  Zasady stosowania dwóch form naprawiania błędów skarbowych są dość proste. Korektę składamy, gdy w złożonym zeznaniu podatkowym popełniliśmy błąd, a czynny żal, gdy zeznania nie złożyliśmy w terminie. Oba te działania mają jednak swoje zasady, … Continued

26 marca 2018

Alimenty, odszkodowanie, stypendium – jak rozliczyć się z nietypowego zastrzyku finansowego przed fiskusem

Większość z nas zarabia, czerpiąc przychody z najpowszechniejszych źródeł. Praca na etacie, działalność gospodarcza, sprzedaż praw autorskich, emerytura, renta. Rozliczenie z fiskusem jest w tej sytuacji bardzo proste. Ale co mamy zrobić, gdy otrzymujemy pieniądze z nietypowych źródeł? No i skąd mamy wiedzieć, czy nasze dochody uznane są za ustawowe „inne źródła”? Podstawowe źródła przychodów … Continued

WPŁACAM