Adam miał pięć i pół roku, gdy po raz pierwszy trafił do szpitala. Dwa lata leczenia zakończyły się dźwiękiem dzwonu i obietnicą powrotu do zwyczajnego dzieciństwa. Kilka miesięcy później ta codzienność znów się zatrzymała, a Adam po raz kolejny musiał wrócić do szpitala.
Adam – wulkan energii
Jak wspomina jego mama, Adam to prawdziwy wulkan energii. Lubi późno chodzić spać, a wieczory w szpitalu często spędzał na rozmowach z pielęgniarkami. Jest uparty, ciekawy świata i zdecydowanie lepiej dogaduje się ze starszymi – dlatego ma świetny kontakt z braćmi, Piotrem i Wojtkiem, którzy są w czwartej i piątej klasie. Razem grają w Minecrafta, budują konstrukcje z klocków LEGO i tworzą filmiki poklatkowe ze zdjęć.
Z mamą uwielbia grać w planszówki. Z tatą łączy go muzyka – tata gra na akordeonie, a Adam coraz chętniej siada do swojego mini pianina. Niedawno nauczył się jeździć na rowerze i jest z tego ogromnie dumny. Czeka na swój wymarzony rower, który ma dostać po zakończeniu leczenia.
W czasie leczenia odkrył w sobie też nowe pasje. Na sterydach zaskoczył wszystkich zamiłowaniem do kuchni – obieranie ziemniaków stało się jego specjalnością. W szpitalu zakochał się w świecie Star Wars. Gdy leży pod kroplówką, ogląda kolejne części sagi, a poza oddziałem bierze udział w grze RPG inspirowanej tym uniwersum – malują figurki i spotykają się na rozgrywki w bibliotece.
Początki choroby
Pierwsze sygnały pojawiły się niepostrzeżenie. Bóle nóg, brak apetytu – choć Adam od zawsze był niejadkiem – i coraz większa trudność z przyjmowaniem leków, które do dziś są dla niego dużym wyzwaniem. Jeszcze przed diagnozą tańczył i śpiewał na przedstawieniu dla dziadków, jakby nic złego nie miało się wydarzyć.
W lutym 2023 roku, gdy miał pięć i pół roku, usłyszeli diagnozę: białaczka limfoblastyczna. Lekarze mówili o niskim ryzyku. Rozpoczęło się leczenie, które trwało dwa lata. Choć pojawiały się powikłania, całość przebiegała zgodnie z planem, a badania końcowe nie wykazały trudności. Adam spędził jednak bardzo dużo czasu w izolacji – z dala od codzienności, szkoły i rówieśników.
25 czerwca 2025 roku uderzył w dzwon, świętując zakończenie leczenia. Potem były wakacje w górach, powrót do aktywności, zajęcia z integracji sensorycznej i fizjoterapia. Adam wrócił do pierwszej klasy, a później rozpoczął drugą.
Wznowa białaczki
Niedługo później pojawiły się nowe, niepokojące objawy. Silny ból głowy, poranne wymioty. Rodzice pojechali z nim na SOR. Badanie TK wykazało obrzęk mózgu.. Od momentu przyjęcia do szpitala parametry zaczęły gwałtownie się pogarszać.
Rozpoznano wznowę mieszaną białaczki limfoblastycznej – zarówno w szpiku, jak i w móżdżku. Adam trafił do Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku. Ze względu na wodę w mózgu konieczne było przesunięcie niektórych punkcji. Jest już po badaniach zgodności na wypadek konieczności przeszczepu.
Obecnie nie może wrócić do domu, m.in. dlatego, że nie jest w stanie przełykać tabletek – leki podawane są w formie syropu, przygotowywanego na bieżąco przez pielęgniarki. Mimo izolacji Adam utrzymuje kontakt z klasą – razem z mamą pisze listy do kolegów i koleżanek.
Dodatkowo od urodzenia jest pod opieką chirurga naczyniowego z powodu łagodnej zmiany nowotworowej na palcu, która wymaga regularnych kontroli.
To historia dziecka, które – mimo bardzo trudnych doświadczeń – wciąż pozostaje sobą: ciekawym świata, pełnym energii chłopcem, który marzy o nowym rowerze, kolejnej rozgrywce RPG i powrocie do codzienności.